deafen [ˈdefn] v 1. ~ smb естіртпеу, керең сияқты қылу, құлақты шыңылдату ¨The noise of the siren was deafening her. – Сиренаның шыңылы оған ештеңе естіртпей тұрған еді. 2.~ smb керең, саңырау ету

m 7 133
a 19 934