discomfiture [dɪsˈkʌmfɪtʃə(r)] n бұйығылық, сасқалақтық; сасу, қызарақтау ¨He was clearly taking delight in her discomfiture. – Қыздың бұйығылығынан оның жаны жай тауып жатты.

 

m 5 686
a 5 739