disconcerting [ˌdɪskənˈsɜːtɪŋ] adj жайсыз ететін, абыржытатын, састыратын, қысылдыратын ¨She had the disconcerting habit of saying exactly what she thought. – Оның бетің бар, жүзің бар демей айтып салатын әдеті бар еді.

 

m 7 107
a 19 908