downfall [ˈdaʊnfɔːl] n құрдымға кету, омақасу (ауыр сәтсіздік) ¨The sex scandal finally led to his downfall. – Секс жанжал ақыры оның түбіне жетіп тынды. ¨Greed was her downfall. – Сараңдық оның түбіне жетті.

m 5 632
a 5 685