enchantment [ɪnˈtʃɑːntmənt] n 1. (formal) шаттық 2.дуа, сиқыр ықпалында болу ¨It was a place of deep mystery and enchantment. – Ол құпия әрі сиқырлы бір жер болды. 3. (literary) сиқыр = spell ¨They had been turned to stone by an enchantment. – Оларды сиқырлап тасқа айналдырды.

 

m 7 419
a 20 220