inhabited [ɪnˈhæbɪtɪd] adj (адамдар) тұратын, (аңдар) мекендейтін (opp: uninhabited) ¨The island is no longer inhabited. – Бұл аралда енді ешкім тұрмайды. ¨The building is now inhabited by birds. – Ғимаратты енді тек құстар мекендейді. ¨The cottage had not been inhabited for a while. – Коттеджде біраз уақыт ешкім тұрмаған.