​peeved [piːvd] adj (informal) ​∼ (about/at/by smth) бұртиған, мазасы кеткен/ қашқан, жүйкесі талған, ширыққан ♦He sounded peeved about not being told. – Өзіне айтылмағанына ол бұртиды/ кіртиді.

m 16 271
a 70 468