pompous [ˈpɒmpəs] adj (disapproving) тәкаппар(ланған), маңғаз(данған), шікірейген (syn: pretentious) ♦a pompous official – тәкаппар өкіл ♦His speech sounded very pompous and self-congratulatory. – Оның сөзінен маңғаздық пен тоқмейілсу аңғарылды.