protestation [ˌprɒtəˈsteɪʃn] n (formal) қарсылық, өз айтқанында тұрып алу, өзімдікі дұрыс деп қоймау ♦She repeated her protestation of innocence. – Ол тағы да кінәсізбін деді.

 

m 5 644
a 5 697