puffy [ˈpʌfi] adj (puffier, puffiest) 1. ​(көз, бет, тб ж) ісінген, дүрдиген, домбыққан ♦Her eyes were puffy from crying. – Жылап көздері ісіп кетіпті. ♦His face was puffy with sleep. – Ұйқыдан беті домбығып кетіпті. 2. (бұлт, тб ж) қампима, домалақ, қазбауыр

m 16 242
a 70 439