put-upon [ˈpʊt əpɒn] adj біреудің қайырымдылығын, көнгіштігін теріс пайдаланатын, қанша жақсылық істесе де сыйламайтын ♦his much put-upon wife – оның көнбіс әйелі ♦his helpful, put-upon neighbour – оның жәрдемшіл, момын көршісі

 

m 16 295
a 70 492