smacking [ˈsmækɪŋ] n (especially BrE)​ шапалақпен соғу/ ұру ♦He gave both of the children a good smacking. – Ол екі баласын да жақсылап щапалақтады. ♦We don't approve of smacking. – Балаларды ұрғанды құптамаймыз.

m 5 624
a 5 677