speechless [ˈspiːtʃləs] adj (қатты ашуланып не өте таңғалып) сөйлей алмай қалған ♦Laura was speechless with rage. – Лора ашуға булығып қалды. ♦His words left her speechless. – Оның сөздері оны аңыртып/ сілейтіп тастады.

m 5 645
a 5 698