​unbelieving [ˌʌnbɪˈliːvɪŋ] adj (formal)​ сенбейтін, нанбайтын ♦She stared at us with unbelieving eyes. – Ол бізге күмәндана аңырая қарады. ♦He gazed at the letter, unbelieving. – Ол сенер-сенбесін білмей, хатқа қарады.

m 5 693
a 5 746