unbending [ˌʌnˈbendɪŋ] adj (often disapproving) бірбеткей, пікірін/ шешімін өзгерткісі келмейтін, қатып қалған (syn: inflexible) ♦Her father was a stern unbending man. – Әкесі сызданған бірбеткей адам еді.

m 5 677
a 5 730