uncontested [ˌʌnkənˈtestɪd] adj ​даусыз, қарсы дау айтылмаған, талассыз ♦These claims have not gone uncontested. – Бұл сөздерден соң дау туды. ♦She was appointed to the post following an uncontested election. – Ол баламасыз (сайлауға жалғыз өзі ғана түскен) сайлаудан соң тағайындалды. ♦The uncontested divorce was finalized on March 17. – Ажырасу ешбір даусыз наурыздың 17-сінде рәсімделді.

m 5 629
a 5 682