unhinge [ʌnˈhɪndʒ] v жан ауруына шалдықтыру, есін ауыстыру, жанын күйзелту, есін шайқау/ сілкіндіру, жынды ету, жан-дүниесін шайқалту ♦The terrible experience seemed to have unhinged him slightly. – Сұмдық хикая оның аздап жан-дүниесін шайқалтқан сияқты.

 

m 7 489
a 20 290