unyielding [ʌnˈjiːldɪŋ] adj (formal) 1.иілмейтін; сынбайтын (зат)  2.илікпейтін, біреудің әсеріне көне қоймайтын, діні қатты, өзегі мықты (syn: inflexible)

 

m 5 699
a 5 752