withering [ˈwɪðərɪŋ] adj ​(қарас не сөз ж) мінейтін, нұқитын, кінәлайтын, жақтырмайтын ♦withering scorn – міней қарау ♦She gave him a withering look. – Ол оған міней қарады. ♦He treated the club directors with withering contempt. – Ол клуб директорларына бедірейді/ безірейді.

m 5 626
a 5 679