Cain [keіn] n 1.(Інжілде) Кайн (Адам мен Хауаның тұңғыш ұлы, інісі Абельді өлтірген) 2. кісі өлтіруші; бауырын өлтіруші 3. (idm) *to raіse ~ (a) ашуланып ызаланып кету (b) дөрекі әдепсіз мінез көрсету

m 5 650
a 5 703